Handleiding voor de realiteit 

Projectmanagement, kleurenprofielen, implementatie theorieën, innovatiemethoden, zelfsturing, samensturing, dienend leiderschap, etc. etc. Het zijn allemaal prachtige termen met even prachtige mensen die je graag op congressen komen vertellen hoe mooi de werkelijkheid wel niet gaat worden. Wat er allemaal voor moois gebeurt als je ‘deze methode’ volgt of ‘die theorie’ toepast.

Dit hebben we nodig!

En de zaal zit vol met mensen die een licht gevoel van enthousiasme voelen opkomen. Inderdaad! Deze mooie dame zegt precies wat jij al dacht. Zo zou het moeten zijn! Dit hebben we precies nodig! Je maakt driftig aantekeningen. Dan volgt applaus, gaat het zaallicht aan en klap jij je schriftje dicht.

Daar zit je dan

Drie werkdagen later blijkt dat de gebruiksaanwijzing voor de realiteit ontbreekt. “Een goed team stel je samen op basis van profielen zodat je een evenwichtig team hebt waarmee je enorme successen kan behalen.” Daar zit je dan. Met je onevenwichtige team. Hoe ga je daar dan mee om? En toen wilde je die mooie implementatiemethode toepassen. “Draagvlak bij het management ligt aan de basis van een goed project.” Oeps. We zijn al begonnen… en nu? Er is geen hoofdstuk voor achteruitwerken, werken zonder draagvlak, beginnen en draagvlak creëren met terugwerkende kracht. En ondertussen moppert het management dat de zelfsturende teams hun taken niet goed uitvoeren.

Handleiding voor de realiteit

Een handleiding voor de realiteit. Die ontbreekt als hoofdstuk bij vrijwel ieder boek over innovatie. En misschien wel extra bij innovatie in de zorg. En dat verbaast me. Want volgens mij is de kerncompetentie van zorgmedewerkers: omgaan met de realiteit. Zorg verleen je niet volgens een theorie die je klakkeloos over de realiteit heen legt. Het autisme van ieder persoon uit zich anders en iedere persoon met een verstandelijke beperking is ook weer anders. Zorg is passen en meten, afstemmen en zoeken, proberen en opnieuw proberen, successen vieren. Met steeds een belangrijk kompas dat je leidt in de samenwerking: het doel dat je samen voor ogen hebt. Meer invloed op je eigen leven kunnen uitoefen, beter worden, lekkerder in je vel zitten, leren omgaan met verandering, etc.

Het maakt niet uit waar je heen wil en met wie je bent

De mooie theorie is als het doolhof: de complexe wereld waarin maar één juiste weg is naar het walhalla van succes. De realiteit is de metrokaart: het maakt niet uit waar je heen wil en met wie je bent. Afhankelijk van waar je bent en wie je bij je hebt, bepaal je je doel en kies je je route. Dus lieve worstelaars (iedereen die bezig is met innovatie) laat je niet in de war brengen. Niet door mooie theorieën en niet door de realiteit. Kijk naar de zorgmedewerkers: zoek je hulpbronnen, geef richting, werk samen, neem de tijd en leer van elkaar. Samen schrijven we dat hoofdstuk wel.

Op 12 november ben ik als spreker te gast bij het kennisfestival ‘innoveren doe je samen’. Een festival boordevol sprekers met handleidingen voor de realiteit. O.a. de workshops over falen, leren met een groeimindset en omgaan met weerstand gaan je hier zeker bij helpen. Ook zin om te komen? Schrijf je dan in op www.innoverendoejesamen.nl

Vanaf 7 februari organiseren we een masterclass eHealth leren implementeren, van papier naar praktijk. Tijdens de masterclass krijg je die handleiding voor de realiteit die iedere innovatieprojectleider of -manager kan gebruiken. www.ehealthlerenimplementeren.nl

Meld je op tijd aan, er zijn slechts 25 plekken!

← Terug naar blog

Eens van gedachten wisselen?

Genoeg gelezen en geïnteresseerd in wie we zijn?
Wij zien er naar uit u te ontmoeten.

Kom eens op de koffie!